Kicham, kaszlę, reprezentuję nędze i rozpacz.

Zrobienie na obiad czegoś więcej niż kuskus z czosnkiem przerasta moje chore mozliwości, a i tu potrafię koncertowo popsuć najprostsze ponoć danie świata, bo dałam duzo, oj za dużo, wody.
Szukam czosnku, który cierpliwie czeka koło misia z miodem - zanim przypomne sobię po co tak się kręcę po kuchni dwa razy wpadnę na krzesło.

Jutro kartówka z socjologii (dwa rozdzialy o dyskryminacji wciąż nieprzeczytane) i muszę oddać pierwszą wersję opowiadania (minimum 3 str, a ja nie wiem nawet o czym je napiszę), chcialabym sie zakopac pod koldre i ciasto przegryzać czekolada. Imbir moglabym przyjmowac dozylnie.

Morele podnosi tylko zachrypły jazz i chamski, letni podryw.