Ślinka mi cieknie na widok pieknych zdjec i smakowitych przepisów. Muffiny już zniknęły, teraz marzą mi się lawendowe ciasteczka, sernikobrownie z malinami, ciepły, aromatyczny hinduski obiad. Marzy mi się też wyeliminowanie wszystkich patykowato chudnych dziewcząt z okolicy (oraz z internetu), żeby ich nogi nie psuły mi humoru po tym jak już się tym wszystkim objem.

Za oknem deszcz, między oknami obrzydliwe komary, (nie)cierpliwie czekam aż umra i dopiero wtedy rozprawię się z nimi za pomocą odkurzacza. Nie cierpię owadów, robaków, insektów. Brrr. Z tego względu wolałabym chyba mieszkać przy autostradzie niż w środku lasu (ale nie jest to moje ostatnie słowo ;) ). Czekam na jesień, kiedy jeszcze jest słonecznie, ale już bez tych wszystkich stworów. Ostatnio ja i natura najwyraźniej nie mamy sobie po drodze.

Za oknem deszcz, a więc trochę szaro buro smutno. Planowałam rozpracować tutejszy darmowy autobus i pobuszować w bibliotece, ale taka pogoda nastraja bardziej do schowania się pod kołdrę. Co po pewnym czasie nastraja do marudzenia, wleczenia się z kąta w kąt i wymyślania stu dwudziestu pięciu powodów, żeby mieć kwaśną minę. Komary to numer jeden na liście.